Rozdział VI - Seireikai

 - Innym razem- powiedziała i przeniosła się do innego wymiaru. - Seireikai...
 Świat Gwiezdnych Duchów, jej prawdziwy dom.
Stojąc na kamiennej posadzce, poczuła przypływ energii i mocy magicznej. Rozejrzała się ożywiona, spoglądając na kryształy przy ścieżce, pałac na lewitującej kuli, którą można by nazwać małą planetą, bańki, migoczące małe kuleczki, a wszystko w odcieniach fioletu, różu, złota i błękitu.
 Ruszyła pewnym krokiem, zmierzając do pałacu Króla Gwiezdnych Duchów, ale nie chciała składać u niego audiencji. Jej celem była biblioteka i archiwum.


Seireikai - jap. Świat Gwiezdnych Duchów

***

 - Co do... - Jackal nie wiedział jak zareagować.

 - Zniknęła - stwierdziła Lamy. - Jackal sprawił, że jędza wybuchła.

 Jackal spojrzał na nią z irytacją.

 - Nic nie zrobiłem - powiedział.

Natsu zeskoczył na arenę, podszedł do miejsca, gdzie kilka sekund wcześniej stała dziewczyna.

 - Akuma mnie zamorduje - powiedział do siebie.

 ***

Pokonawszy labirynt korytarzy, znalazła się w bibliotece. Zeszła po trzech stopniach na pawiment zdobiony mozaiką.

 - Dziadku Crux? - podeszła do starca, siedzącego na mozaikowym Krzyżu Południa

Starzec najwyraźniej spał. Miał zamknięte oczy i lekko kołysał się w przód i w tył, nie reagując na imię.

 Gemini dotknęła jego ramienia, a on wzdrygnął się i otworzył oczy. Zamrugał i przyjrzał się dziewczynie.

 - Gemini? 

 - A kto by inny? - przewróciła oczami, ale na jej twarzy widniał lekki uśmiech.

 - Nie przyszłaś tu bez powodu.

 - Oczywiście - usiadła na przeciw Crux'a. - Nigdy nie przychodzę bez powodu.

 - Czego byś chciała się dowiedzieć?
Swoje pytanie ułożyła w drodze do pałacu, bez marnowania czasu zapytała:

 - Czemu pobyt w świecie ludzi działa na mnie niekorzystnie, czuję się zmęczona, osłabiona, a moja moc magiczna jest słaba?

 - Zbyt długi pobyt na ziemi przynosi śmierć Gwiezdnemu Duchowi - powiedział. - Wy, Zabójcy Gwiazd, jesteście Duchami w połowie. Przyzwyczaj się do ziemi, spędzaj tam dnie i noce. A w tedy będziesz się czuła tam jak w Świecie Gwiezdnych Duchów. Póki co, ograniczaj się.

 - Dzięki, dziadku Crux - odetchnęła z ulgą.

Wstała i podeszła do drzwi. Spojrzała na Gwiezdnego Ducha, znów pogrążonego w śnie.

Wyszła. Im szybciej wróci tym mniej czasu upłynie na Ziemi.

***

Kiedy zebrał się na odwagę, czyli godzinę po tym jak wrócił, powiedział czarnowłosej dziewczynie co się stało na arenie.

 Akuma słuchała go w milczeniu, ale to była tylko cisza przed burzą.

 - W takim razie... gdzie jest moja siostrzyczka? - zapytała najspokojniej w świecie, uśmiechając się.

Natsu spuścił wzrok.

 - Nie wiem - odparł. 

Akuma wstała i zbliżyła się do demona.

 - Wiesz, że teraz cię rozszarpię? - zatrzepotała rzęsami.

 - Domyślam się...

 - MILCZ - warknęła. - Szukałeś jej?
 - Wydaje mi się, że ona zaplanowała...
 - SZUKAŁEŚ JEJ?
 - Nie...
Czarna materia skumulowała się wokół zaciśniętych pięści Zabójczyni. Akuma była bliska zadania ciosu, który powaliłby smoka
 - Jaki dziś mamy dzień? - zapytała.
 -  Ósmy dzień sierpnia, X284 roku - odparł Natsu.
 - Dzień twojej śmierci. Dam ci pięć sekund - powiedziała przez zęby.

Nie zamierzał zmarnować tych kilku sekund i rzucił się do ucieczki. Nie fatygował się schodzeniem po schodach, przeskoczył barierkę balkonową i zeskoczył na parter. Minął Gemini, biegnąć ku drzwiom. Udało mu się wybiec z rezydencji, ale czuł, że coś było nie tak.
Wrócił i ujrzał Akumę, tulącą Gemini, jakby była pluszową pandą.
 - Martwiłam się, siostrzyczko. Zniknęłaś bez uprzedzenia - mówiła Akuma. - Gdzie byłaś?
 - W Świecie Gwiezdnych Duchów - odparła Gemini.
Akuma spojrzała na siostrę.
 - Po co?
 - Od przebywania w tym świecie moja magia była osłabiona, kręciło mi się w głowie i zemdlałam na trzy dni. Chciałam wiedzieć czy to coś poważnego i poszłam do biblioteki...
 - I?
 - Muszę ograniczyć magię i wysiłek fizyczny na jakiś czas...

***

 - Rozumiem - powiedział Zeref, obserwując świat za szkłem okna gabinetu. 

Niebo szarzało, a chmury czerwieniły się. Rezydencja zaś rzucała spory cień na trawę łąki przed oknem.

 - Co teraz zrobimy? - zapytał E.N.D., niepewnie.

 - Będziemy czekać - Zeref odwrócił się w stronę brata. - Na niektóre rzeczy nie mamy wpływu.

 E.N.D. kiwnął głową.

 - Wracaj do Tartarus, nie zaniedbuj swojej gildii, braciszku - powiedział Zeref

***

Gemini wyciągnęła się na łóżku.

 - O co im chodzi z tymi treningami? - zapytała Gemini.

 Nicolas wzruszył maleńkimi ramionami.
 - Plu, plu plu plue - powiedział.
 - Trochę - przyznała. - Troszeczkę podejrzane.
 - Plu.
 Gemini westchnęła.
 - Plue?
 - Chcę odpocząć od Gemi, Mini i reszty Zabójców oraz od Gwiezdnych Duchów.
 - Plu plue. Plu plu plu, plu - powiedział, siadając na poduszce.
 - Wiem. Mam jeszcze dużo czasu by poznać ten świat.
 - Plu, plue?
 - Nie. Nie chcę. Nie wiem ilu jest na świecie osób, które nie mogą umrzeć z przyczyn naturalnych.
 - Plue? Plu plu.
 - Wiem, ale zaczynają mnie traktować jakbym była ich młodszą siostrą. Kiedyś im powiem o...
 - Plu? Plu?
 - Tak, o tym też.

***

- Była w Świecie Gwiezdnych Duchów? - zapytał, a jego złote oczy błyszczały w blasku kuli światła.

 - Jestem pewny, że to wyczułeś, chłopcze - odparł Crux.

 - Musiałem się upewnić. Jest tu nadal?

 - Sądzę, że już wróciła do świata ludzi. Mówiła szybko, pewnie się śpieszyła.

 Złotooki chłopak westchnął i wyszedł z biblioteki. 

 - Chciałbym się z nią zobaczyć - powiedział, idąc korytarzem. - Czemu się za mną skradasz, Sco?

Czerwonowłosy Zabójca Gwiazd, zrównał krok z drugim Zabójcą.

- Nie skradam się - powiedział. - Byłem w pobliżu. Jeśli chcesz się zobaczyć z Gemini, powinieneś zejść na ziemię.

Spojrzał na Sco, jak na wariata.

 - Kiedy mnie zobaczy, wyciągnie jeden ze swoich nożyków i odetnie mi głowę.

 - To może ja pójdę?

 - Nie.

Sco przeczesał palcami swoje długie, czerwone włosy.

 - Mógłbyś je ściąć, wyglądasz jak dziewczyna - powiedział złotooki.

 - Jak ładna dziewczyna?

 - Za słabo wyposażony by zdobyć miano ładnej - westchnął.

 - Ty tylko patrzysz na kobiece biusty - mruknął Sco.

 - Nie - uśmiechnął się. - Na twarz też, ale to sprawa drugorzędna.

 - A charakter?

 - Czwartorzędny.

 - A co jest trzeciorzędne?

 Zabójca uśmiechnął się znacząco, a Sco przeszły ciarki.

~ Zakrwawiony Kapturek

___________

Przepraszam. Bardzo was przepraszam za moją nieaktywność. Dwa tygodnie byłam na obozie, a potem przez kilka dni u babci. Nie miałam jak pisać, a to co wyskrobałam na obozie usunęłam i napisałam od nowa, zaczynając wczoraj. Umiliłam wam te czekanie bajeczką - Czerwony Kapturek - możecie spodziewać się więcej przeróbek, zwłaszcza w roku szkolnym, gdzie mogę nie mieć czasu na pisanie długich rozdziałów i napiszę nieco krótszą bajeczkę, a dokładniej przerobię którąś z bardziej znanych baśni braci Grimm na wersję blogową.

Widzimy się z nowym rozdziałem już nie długo [ bo teraz mam dużo czasu]!